به‌یادماندنی‌ترین جمله حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در سال ۱۳۹۰ از نظر کاربران سایت اینترنتی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب انتخاب شد.

ادامه مطلب

ما كه نمي‌دانيم اما حتماً اكنون رنج سال‌ها سختي را به پايان برده‌ايد. رنج سال‌هاي جدايي از محمدجواد عزيزتان. خبر جدايي‌تان از زمين را كه خبرگزاري‌ها مخابره مي‌كنند و حتماً صدا و سيما هم نشان خواهد داد البته اگر سريال‌هاي طنز ايام فاطميه جايي در آنتن باقي گذارده باشند.

من و امثال من پست مي‌زنند فقط براي تشكر. تشكر به خاطر تربيت محمدجواد و شايد محمدجوادها. به استقبالتان كه آمد ، سلام ما را هم به او برسانيد و البته بخواهيد سلام ما را به خيلي‌هاي ديگر هم برساند. الان كه ديگر حتما مي‌دانيد در مورد چه كساني حرف مي‌زنم ديگر ...

امروز ( 15 فروردين ) بسياري از خبرگزاري‌ها خبري در خصوص آرزوي معنوي حضرت امام خامنه‌اي (مدظله العالي) منتشر كرده بودند كه دل خيلي‌ها را سوزاند.

راستش دل خود من هم خيلي سوخت. براي مني كه دو سال پي در پي كارهاي كاروان دانشجويي كربلا را انجام داده بودم و خودم در اشتياق رسيدن به آن مانده بودم ... براي مني كه بارها خطاب به امام حسين (ع) و بيشتر از آن به علمدار رشيد كربلا حضرت اباالفضل شك برده بودم كه چرا نمي‌شود من هم بيايم ... براي مني كه خود را خيلي دلسوخته كربلا مي‌ديدم آنهم فقط بخاطر همان دو كاروان ... وقتي ديدم آرزوي رهبرم كه هرچه داريم بعد از خدا و اهل بيت از او داريم، رسيدن به آن خاك است ...  ... فقط خدا از حال دلم خبر دارد.

شعبه 15 دادگاه انقلاب اسلامی تهران ، دی ماه سال گذشته، فائزه هاشمی رفسنجاني را به جرم فعالیت تبلیغی علیه نظام به شش ماه حبس و 5 سال محرومیت از فعالیت های سیاسی، فرهنگی و مطبوعاتی محکوم کرد؛ که این حکم با تایید دادگاه تجدید نظر تهران لازم الاجرا است.

مانده‌ايم حديث مظلوميت انقلاب را بگرييم يا به تساهل و تسامح قوه محترم قضاييه بخنديم !

شش ماه حيس براي يكي از سردسته‌هاي فتنه‌گر كه حتي در برابر دوربين‌هاي رسمي صداو سيما هم ابايي از وقاحت نداشت.

نمي‌دانم به سؤال برخي از دوستان و اطرافيان بايد چه جوابي داد كه مي‌پرسند : « انصافا اگر ما به جاي فايزه هاشمي همين حركات را مرتكب مي‌شديم ، آيا همين حكم برايمان صادر مي‌شد ؟ »

تازه اين دوستان عزيز من از ياد برده‌اند كه در جرم ، حوزه تأثير نقش انكارناپذيري دارد و هر عقل سليمي براي فرد شناخته شده يا داراي مسؤوليت حكم سنگين‌تري در نظر مي‌گيرد.

برادران محترم قوه قضاييه « فَأَيْنَ تَذهَبُون ؟؟؟ »

در حالی خبر پرداخت غرامت به خانواده‌ قربانیان حادثه قندهار در صدر اخبار رسانه‌های غربی قرار گرفت که مقایسه‌ای بین پرداخت غرامت حادثه لاکربی و فاجعه قندهار نوع نگاه مقامات غربی به حقوق بشر را بخوبی نشان می‌دهد.

"دولت افغانستان به حادثه‌دیدگان قندهار غرامت پرداخت کرد". این خبری بود که رسانه‌های غربی روز گذشته بلافاصله در صدر اخبار خود قرار دادند.

بر مبنای این خبر دولت افغانستان با پولی که عنوان می‌شود ارتش آمریکا در اختیارش قرار داده به ازای هر فرد کشته شده در این حادثه ۴۶ هزار دلار و به مجروحان نیز ۱۰ هزار دلار پرداخت کرده که جمعاً رقم این غرامت بالغ بر ۸۶۰ هزار دلار می‌شود.

در نگاه اول شاید پرداخت ۴۶ هزار دلار به ازای هر فرد کشته شده آن هم در حالی که اکثر ۱۷ کشته شده از ۳ خانواده بوده‌اند، رقم زیادی برای خانواده‌های این منطقه محروم باشد، اما با مقایسه‌ای بین حوادث مشابه رخ داده در کشورهای دیگر به خصوص اروپا و آمریکا در می‌یابیم که این رقم بسیار ناچیز است.

حادثه لاکربی که در پی آن ۲۵۹ مسافر در یک اقدام مشکوک تروریستی که به لیبی نسبت داده شد، کشته شدند، نمونه خوبی است.

در این حادثه، هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ شرکت هواپیمایی "پان‌امریکن" که در سال ۱۹۸۸از لندن به مقصد نیویورک درحال پرواز بود، بر فراز آسمان شهر لاکربی اسکاتلند منفجر شد.

در پی این حادثه دولت‌های آمریکا و انگلیس لیبی را مقصر اعلام کرده و تحریم‌های بین‌المللی را علیه این کشور اعمال کردند. این فشارها به قدری زیاد بود که سرانجام دولت قذافی وادار به تسلیم و پرداخت غرامت شد و عامل حادثه را که آمریکا "عبدالباسط مقراحی" می‌دانست، تسلیم انگلیس کرد که مقراحی در این ماجرا توسط دستگاه قضایی بریتانیا به حبس ابد محکوم شد.

در سال ۲۰۰۳ قذافی با پذیرفتن مسئولیت این حادثه مبلغ ۳ میلیارد دلار به عنوان غرامت به خانواده‌های قربانیان پرداخت کرد که به ازای هر فرد بیش از ۱۱ میلیون دلار می‌شود.

در آن حادثه کشوری مقصر اعلام و فردی به حبس ابد محکوم و ۳ میلیارد دلار غرامت مطالبه شد، در حالیکه نه لیبی و نه فرد مظنون هیچگاه مسئولیت حادثه را نپذیرفتند و دولت لیبی تنها به دلیل فشارهای بین‌المللی و تحریم، مجبور به این کار شد.

اما حادثه قندهار به کلی متفاوت است. در این حادثه که گفته می‌شود یک یا چند سرباز آمریکایی به محله‌ای رفته و ضمن تجاوز به ۲ زن، ۱۷ نفر را که اکثر آنها کودک و زن بودند را کشته و سپس اجساد آنها را آتش زده‌اند.

"رابرت بیلز" فردی که از سوی ارتش آمریکا به عنوان مظنون اصلی حادثه قندهار معرفی شده برای محاکمه خود به آمریکا رفته و قرار است به زودی محاکمه شود.

و صدالبته احتمالاً این قضیه با طرح مشکل روانی سرباز مذکور، با چند سال حبس او فیصله یابد همچون نمونه‌های قبلی در زندان‌های ابوغریب عراق و بگرام افغانستان.

براستي مدعياني كه فرياد حقوق بشرشان گوش فلك را كر كرده ، چگونه خجالت نمي‌كشند ؟؟؟

ابتدا اصل خبر را بخوانبد :

« حقوق مهدی هاشمی رفسنجانی رئیس دفتر هیئت امنای دانشگاه آزاد که از شهریور سال 88جهت بازدید و رسیدگی به دفاتر و شعبات دانشگاه آزاد در خارج از كشور از ایران خارج شده بود در سال 91 قطع شد.

بر اساس این گزارش، در مدت 19 ماه که از ماموریت مهدی هاشمی به لندن می گذرد وی ماهیانه بابت حقوق و حق ماموریت مبلغ 3200 پوند همراه با 4 میلیون تومان دریافت کرده است که با محاسبه قیمت پوند در بازار ارز تهران که بیش از 3هزار تومان است وی جمعا ماهانه حدود 14 میلیون تومان دریافت کرده است.

بر اساس اخبار موثق در دوره مدیریت جدید دانشگاه آزاد حقوق و حق ماموریت مهدی هاشمی قطع گریده است.»

19 ماه مأموريت خارج ،‌ گرفتن حق مأموريت در تمامي اين مدت ، دريافت حقوق 14 ميليون توماني !!!

و همه اين‌ها براي كسي كه حكم جلب او توسط دستگاه قضايي صادر شده و البته حضور در دادگاه زحمتي نيست كه اين عزيز سفركرده قرار باشد بر تن رنجورش هموار كند.

جالبي قضيه اينجاست كه ايشان در تمامي اين مدتي كه به عنوان مجرم تحت تعقيب دستگاه قضايي است ، از بودجه همين مملكت حق مأموريت و حقوق ، آن‌هم 14 ميليون در ماه دريافت كرده است.

سؤال اصلي اينجاست حالا كه جناب رييس بزرگ از یاس بزرگ‌ترين دانشگاه مثلاً خصوصي ايران كنار رفته است ، آيا نوبت آن نيست كه در خصوص مواردي اينچنين مفتضحانه ، پاسخگو باشد ؟

هنوز خيلي‌ها يادشان نرفته است كه در دادگاه‌هاي همين مملكت عده‌اي محكوم شدند و اكنون در زندان هستند كه كاملاً عريان از نقش اين جناب در دستگاه فتنه و حتي دستورهاي صريحش در خصوص ايجاد آشوب سخن گفته‌اند.

خيلي‌ها منتظرند ...